ÇOCUKLAR KURAN

 

Kalpler sürekli aynı hâl üzere kalır. " diye bir kaide yoktur

 Katılaşan kalp, insanın çabası ve Allah'ın (cc) yardımı ile yumuşayacağı gibi, selim olan bir kalp de kulun gafleti nedeniyle hastalık kapabilir, katılaşabilir. İnsanın, çabalarına rağmen kalbinde bir değişiklik hissetmeyince azmi kırılabilir. Buna rağmen asla pes etmemelidir. Çünkü bu durum Allah muhafaza kişiyi küfre kadar götürebilecek çok tehlikeli bir sapmadır. Bu sapmanın sebebi ise kişinin Allah'ın rahmetinden ümit kesmesidir. Hâlbuki kalp katılığı da dâhil, her türlü masiyetin tevbe ve istiğfarla Allah (cc) tarafından bağışlanacağına ve kalplerin ıslah olacağına dair ümitlerin daima korunması gerekir.

MEDİNE DEMİRCİ KÖRÜGÜ GİBİDİR

 Ebu Hureyre (r.a)'tan rivayet edildiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmaktadır:

“Ben öyle bir şehre hicretle emrolundum ki, bu şehir, diğer şehirlere üstün gelir. Münafıklar bu şehre “Yesrib” derler. Bu şehir, “Medine”dir. İn­sanların kötülerini demirci körüğünün demirin kirini giderdiği gibi giderir.”Buhârî, Fezâilu'l-Medine 2; Ahmed b. Hanbel, Müsned, 2/237, 247, 384.

MEDİNE DEMİRCİ KÖRÜGÜ GİBİDİR

 Araplardan bir cemâat, Medine’de Rasûlullah (s.a.v.)’ın yanına gelip, müslüman oldular. Bir müddet sonra Medine vebâsına tutuldular. Geldiklerine pişman olarak Medine’den çıkıp  gittiler. Ashâb-ı Kiram’dan bazıları onları karşılayarak:

“Siz ne diye dönüyorsunuz?” dediler.

“Medine vebasına tutulduk, Medine’den nefret ettik!” dediler. Onlara:

“Rasûlullah, size güzel bir örnek değil mi?” diye sordular. Bazıları münafıklık ettiler, bazıları da etmediler. Çünkü onlar müslümandılar.

Medine’den çıkıp gidenler hakkında Peygamberimiz (s.a.v.):

“Medine, demirci körüğü gibidir; temizi kor, kiri, pası, dışarı atar!” buyurdu.

Yüce Allâh (c.c.)’da indirdiği ayette:

“Size ne oluyor ki, münâfıklar hakkında iki fırka oluyorsunuz? Allâh, onları kazandıkları şey yüzünden tersine döndürmüştür. Allâh, her kimi saptırırsa, artık sen onun için bir yol bulamazsın! ” buyurdu.

(Nisa: 88)

Bir gün bir arabî, Peygamberimiz (s.a.v.)’e gelip İslamiyet üzerine bey’at etmişti. Ertesi günü bu adam hummaya tutulmuş olarak geldi ve:

“Ya Muhammed! Beni bedevilik haline döndür!” dedi.

Peygamberimiz (s.a.v.) onun dileğini yerine getirmeye yanaşmadı.Arabî tekrar geldi ve:

“Beni bedevîlik haline döndür.” dedi. Peygamberimiz (s.a.v.) yine onun bu dilediğini kabule yanaşmadı.

Arabî çıkıp gidince, Peygamberimiz (s.a.v.) :

“Medine demirci körüğü gibidir. Temizi alıkor, kiri, pası dışarı atar.” buyurdu.Buhârî, Fezâilu'l-Medine 10, Ahkam 47, İ'tisam 16; Tirmizî, Menakıb 3920;